تبلیغات
Dinopedia - آیا دایناسور ها اجداد پرندگان هستند
 
Dinopedia
باید دانست تا زندگی کرد
                                                        
درباره وبلاگ

ما در این وبلاگ مقالات زیادی درباره ی دایناسورها دراختیار شما قرار می دهیم.
مدیر وبلاگ : محمد ابراهیمی راد
نظرسنجی
آیا از مطالب موجود راضی هستید








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

آیا دایناسورها اجداد پرندگان هستند؟
 

هر روز که می گذرد دیرینه شناسان بیشتری به این باور می رسند که پرندگان دایناسورهای زنده هستند. عده کمی از دانشمندان این خویشاوندی را رد می کنند و استدلال آن ها این است که تفاوت های اساسی بسیار زیادی بین دایناسورها و پرندگان وجود دارد. اکنون ۱۴۰ سال است که منشأ پیدایش پرندگان به عنوان موضوعی بسیار جنجالی در تاریخ طبیعی مطرح است. در سال ۲۰۰۱ فسیلی پیدا شد و کارشناس ها معتقد هستند که با آن گره معمای ۱۴۰ ساله در حال گشوده شدن است. چند سال بعد کشاورزان چینی نیز فسیل یک سری دایناسور پردار‌ را از دل خاک بیرون کشیده اند که محکم ترین مدرک دیرینه شناسان محسوب می شود. 
این نظریه که پرندگان امروزی از دایناسورها تکامل پیدا کرده اند را نخستین بار «توماس هنری هاکسلی» که خود از مدافعین نظریه تکامل داروین بود در سال ۱۸۶۷ عنوان کرد. او فسیل کهن ترین پرنده ای که تا کنون‌ شناخته شده و در جنوب آلمان کشف شده بود و در محافل علمی هیجان زیادی برانگیخت را بررسی کرد. هاکسلی به سرعت دریافت که شباهت چشمگیری بین اسکلت این پرنده کهن با نامArchaeopteryxو دایناسور کوچکی به نامCompsognathusکه فسیلش از رسوبات سنگ های آهک یکسان کشف شده بود وجود دارد. به این ترتیب هاکسلی فسیل Archaeopteryx را به عنوان یک نمونه تمام عیار از آن چه داروین «حلقه های گمشده» می نامید معرفی کرد و نظریه جدیدش درباره اجداد پرندگان را مطرح کرد. 
در این که Archaeopteryxپر داشت و می‌توانست پرواز کند شکی نبود. با این وجود هنوز در قسمت بال انگشت‌های پنجه ای داشت، دمش بلند و استخوانی بود و دندان داشت. در تابستان سال ۲۰۰۲ بقایای این پرنده دیرینه همراه تعدادی از فسیل دایناسورهای پردار در یک نمایشگاه جداگانه و کم نظیر در موزه تاریخ طبیعی لندن به نمایش در آمد.‌هاکسلی و پس از او «جرارد‌هایمان» هر دو معتقد بودند که زنجیری پرندگان و دایناسورهای شکارگر را به هم پیوند می دهد، اما هیچ کدام مدرک قاطعی ارائه ندادند تا که این مدرک را فسیل‌های یافت شده در چین فراهم آوردند. شواهد فسیلی که بیشترین نیاز به آن‌ها بود تنها در سال‌های بین ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ کشف شدند. تقریباً همه یافته‌های مهم از منطقه ای در شمال شرق چین به نام «لیائونینگ» به دست آمد که یکی از نقاطی است که بیشترین ذخایر فسیل جهان را دارد. در آن جا، ۱۲۴ میلیون سال پیش فوران‌های آتشفشانی زمینی را که روزگاری مملو از حیات وحش بود را مدفون کردند. بسیاری از فسیل‌ها به طرز شگفت انگیزی در خاکستر ریز آتشفشانی محفوظ مانده اند؛ حتی روی بعضی از آن‌ها بقایای بافت نرم چسبیده است. همان جا بود که در سال ۱۹۶۶ جستجوگرها فسیل موجودی به نام Sinosauropteryxرا یافتند، جانوری که اسکلتش ویژگی‌های مشابه بسیاری با دایناسور شکارگر Compsognathus داشت، اما به نظر می رسید که پوستی پر مانند دارد. کشفیات دایناسوری مشابه دیگری هم به دست آمدند که از لحاظ اندازه بدن و میزان پوشش پر با هم متفاوت بودند. 
زمانی برای کسانی که وجود پرندگان غول آسا را انکار می کردند، این فسیل‌های
‌افسانه ای به تنهایی کافی نبودند. نظر آن‌ها این بود که نقش‌های پرمانند روی فسیل نتیجه ترکیب بدن پرنده با اسکلتش در طول مدفون شدن در زیر خاک است. عده دیگری ادعا می کردند که تشابهات بین پرندگان و دایناسورها می تواند به طور جداگانه تکامل پیدا کرده باشند یا این که اثرهای پرمانند در فسیل‌ها کلاً چیز دیگری بودند. به هر حال از نظریه پرندگان غول آسا حمایت نشد تا این که در سال ۱۹۹۹ دانشمندان در ایالات متحده اعلام کردند که تکه کاملی از مدرک مورد نیاز را پیدا کرده اند؛ بقایای فسیلی جانوری با بدن پرنده و دم یک دایناسور. این فسیل کهArchaeoraptor نام داشت جعلی از آب درآمد. 
جستجو برای یک فسیل اصل که بی هیچ شک و شبهه ای نمایانگر ارتباط بین نخستین پرنده شناخته شده به نامArchaeopteryx و نزدیک ترین خویشاوند دایناسورش بود ادامه داشت. دانشمندها می دانستند که برای به کرسی نشاندن ادعایشان به یک جانور تغییر یافته نیاز داشتند که همه جزئیات استخوانی و پوشش پردار را نشان دهد. پس از آن درست در سال ۲۰۰۱، گزارش‌هایی درباره یک کشف جدید در چین منتشر شد. این یافته نخستین فسیل تقریباً کامل و بی نقص یک دایناسور ۱۲۴ میلیون ساله بود که از سر تا دم از کرک و پرهای ابتدایی پوشیده می شد. 
پژوهشگرها جانور فسیل شده را یک Dromaeosaur(خزنده دونده) شناسایی کردند، یک دایناسور شکارگر کوچک که خویشاوندی نزدیکی باVelociraptorداشت، پنجه اش در قسمت انگشت میانی داسی شکل بود و زایده‌های میله ای خشکی روی دمش داشت. دایناسورهایDromaeosaur متعلق به گروهی از دایناسورها هستند که همگی به عنوان جانوران تروپودپیشرفته شناخته می شوند؛ شکارگرهایی دوپا با دندان‌های تیز و استخوان‌های لگنی که بسیار زیاد به استخوان‌های لگنی Archaeopteryx ، یعنی نخستین پرنده شناخته شده، شباهت داشتند. جزئیات اینdromaeosaur تازه کشف شده آن قدر واضح و ظریف هستند که دانشمندان می توانند تنوع پرها را روی تمامی بدن ببینند. در این جا نکته اصلی این است: این جانور یک پرنده نیست؛ پرهایش برای پرواز نیستند بلکه پرهای نرم و کرکی برای پوشش بدن هستند. کاربرد اولیه آن‌ها برای این بوده است که جانور بتواند دمای بدنش را تنظیم کند. پرهای پروازی دیرتر شکل گرفتند. به این دایناسور فسیل شده نام مستعار «شکارگر پرپری» داده شده است و این به دلیل پوشش گسترده پر روی بدن آن است. هنگامی که سنگ نگهدارنده این فسیل به دو نیم شد نقش استخوان‌های لگنی آن خرد شد. به همین دلیل نمی توان گفت که آیا این یک گونه جدید است یا یک پرنده غول آسا به نام Sinornithosaurus. اما به عقیده دانشمندان اطلاعات کالبدشناختی کافی برای این که این دایناسور را دقیقاً به عنوان یک dromaeosaur معرفی کنیم وجود دارد. این همان حلقه گمشده است. این همان جانوری است که خویشاوندی بین دایناسورهای تروپود وآرکئوپتریکس‌ها را ثابت می کند، در عین حال ثابت می کند آن چه از مدت‌ها پیش فرض شده بود درست است. 
کارشناس‌ها معتقدند حتی امکان این وجود دارد که از تخم‌های «تی ‌رکس»نوزادهای پردار به دنیا بیایند. هر چه یک دایناسور کوچک تر باشد، حفظ دمای بدن برایش سخت تر است. بنابراین احتمالاً نوزادان دایناسورهای بزرگ تر مانند تی رکسنیاز داشته‌اند که بدنی عایق شده داشته باشند. 
دایناسورها به دو دسته عمده تقسیم می شوند: دایناسورهای پرنده سان گیاه خوار و دایناسورهای مارمولک سان، از جمله دایناسورهای گوشتخواری که روی دو پا راه می روند وسوروپودهای غول پیکر گیاه خوار که روی چهار دست و پا حرکت می‌کنند. چنین تصور می شود که پرندگان از نسل دایناسورهای مارمولک سان و نه پرنده‌سان باشند. 
نخستین مهره دارهای واقعی پتروسورها بودند و پتروداکتیل‌های معروف هم جزو آن‌ها بودند، اما خزندگان پرنده ای بودند که بال‌های پرده مانند بدون پر داشتند و دایناسور نبودند. احتمالاً آن‌ها از حیوانات کوچک شبیه به مارمولک که خود را سُر می دادند و روی درخت‌ها یا صخره‌ها زندگی می کردند تحول یافته بودند. پتروسورها در نگاه اول شبیه به پرنده‌ها هستند اما با پرندگان امروزی خویشاوندی ندارند. 
در اکتبر ۱۹۹۹ در «واشنگتن دی سی»، جامعه نشنال جئوگرافیک از کشف موجودی فسیل شده خبر داد که نیم آن پرنده بود و نیمه دیگر آن دایناسور. این کشف جدید از چین بود و Archaeoraptorنام داشت که جمجمه و نیم تنه پرنده را داشت، در حالی که دم صاف و خشک آن یکی از ویژگی‌های دایناسور شکارگر dromaeosaurبود. اندازه استخوان‌ها با هم مطابقت داشت و در زمان کشف هیچ کس dromaeosaurبه آن کوچکی ندیده بود. از آن به بعد این فسیل به عنوان یک فسیل ساختگی به نمایش گذاشته شد. تخته سنگی که این گونه فسیل‌ها در آن پیدا شدند اغلب از قسمتی که استخوان‌ها در آن قرار دارند به دو نیم می شوند و یک جفت فسیل به نام «نیمه» و «قرینه نیمه» را ایجاد می کنند. شک و تردید‌ها درباره اصل بودن این فسیل زمانی برانگیخته شدند که دم مشابهی متعلق به یک dromaeosaur بزرگ‌تر کشف شد. 





نوع مطلب : دایناسورها، 
برچسب ها : رابطه بین دایناسور ها و پرندگان، داینوپدیا، دایناسور، dinopedia، اجداد پرندگان دایناسور ها،
لینک های مرتبط :




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر